De Trachitol Trophy van de Topdivisie

DSC_1380-imp

Eindelijk stond daar dan weer een 4-daagse op de marathonkalender. Een mooi element van de 4-daagse is dat de af te leggen afstand elke wedstrijd groter zou worden. Hierdoor zou elke wedstrijd een eigen karakter krijgen.

Van de wedstrijd in Breda, met voor de Topdivisie ‘slechts’ 80 rondes, werd een sprint verwacht. Onze mannen werden dan ook verrast door een kopgroep van 13 man die vrijwel meteen rond ging. Hierna ging de koers lang in het slot. Positief was in ieder geval dat onze rijders allemaal wisten uit te rijden. Dit gold dus ook voor Tijs, die zijn rentree in het Topdivisie peloton maakte. Robin wist de beste uitslag te rijden met een 23e plek.

De wedstrijd in Utrecht, met 100 rondes, lieten onze rijders zien de wedstrijd in Breda goed verteerd te hebben. Tijs maakte bewust een pas op de plaats, maar de rest reed allemaal uit en liet zich goed van voren zien. Om beurten zaten ze in kopgroepen, maar helaas bleef er niets weg. In het geweld van de massasprints maken de treinen van de grote ploegen de dienst uit en daardoor was een 21e plek voor Robin het hoogst haalbare.

De wedstrijd in Hoorn zou met 125 rondes de reguliere afstand van een Topdivisie wedstrijd bedragen, maar wel na 2 dagen koers. Dit resulteerde in een ongelofelijk harde koers, die zelfs gemiddeld (rondjes 31) nog harder gereden werd dan de 2 dagen ervoor. Hier zie je de echte mannen boven drijven en onze rijders zaten erbij. Robin, Axel, Stefan en Simon wisselden elkaar goed af en Robin was zelfs niet weg te slaan bij de eerste 20 man in koers. Helaas vielen Robin en Axel en liep ook deze koers uit op een massasprint. Stefan wist nog een 22e plek uit het vuur te slepen.

Maar toen, toen kwam de grote finale in Groningen over maar liefst 150 rondes. Waar je zou verwachtten dat na 3 dagen koers en zo’n lange wedstrijd voor de boeg het rustig aan zou beginnen, kwam je bedrogen uit. Meteen was het harde koers. Simon kreeg helaas een bloedneus en het bloeden stelpen met een gemiddelde snelheid van zo’n 45 km/u bleek te veel gevraagd. Geen schande denk ik zo, wel heel jammer. Maar terug naar de koers. Al vrij vroeg wist een grote kopgroep van 19 man een rondje te pakken. Stefan zat hier goed bij. Hij werd meteen goed opgevangen door Axel en dit bleek hard nodig, want waar een koers vaak op slot gaat nadat er een kopgroep rond is, bleef de koers vol gas aan. Vooral Robin zat goed voorin mee te strijden in dit deel van de koers. Uiteindelijk ontplofte de koers nog een 2e keer. Op zo’n moment is het alle hens aan dek in het peloton en was het van groot belang om Stefan in de goede groep te houden, want als je dan even zit te slapen, zit je voor je het weet in een verkeerde waaier en ben je je rondje voorsprong kwijt. Dit kostte Axel zoveel energie dat hij na 94 rondes afstuurde, zijn werk was gedaan. Gelukkig zat Robin nog in koers en die kon Stefan bijstaan in de resterende rondjes. In een koers waar uiteindelijk slechts 23 man de finish haalde, finishte Robin als 21e en Stefan als 14e. Het was afzien bij de beesten, maar het resultaat mag er wezen! Laat die natuurijs 4-daagse maar komen!

PS: de laatste wedstrijd is echt het terugkijken waard, zie: https://www.uitzendinggemist.net/aflevering/456483/Nos_Studio_Sport.html